Onlangs overleed Ton Post (1933-2026). Hij was directeur van de Stadsschouwburg ten tijde van de restauratie.
Op 22 september 1976 wordt de Groningse ‘bonbonnière’ spoorslags gesloten. De aanleiding is een verontrustend rapport van de dienst Openbare Werken. Het toneelhuis is in zo’n slechte staat dat gebruik voor grotere theaterproducties niet meer mogelijk is.
In de zaal worden doeken opgehangen om het interieur te beschermen tijdens de restauratie. Maar de werkzaamheden beginnen door geldgebrek maar niet. In maart 1978 beslist de gemeenteraad, die twee miljoen extra voor de verbouwing heeft losgepeuterd, dat er een nieuw toneelhuis moet komen.
Maar dan komen de buurtbewoners in opstand. Met name achterbuurman Piet de Vrieze vindt dat de massa niet thuishoort op het pluche. Afbreken dat negentiende-eeuwse gedrocht! De Vrieze steekt de architect J.H. Kramer aan. Hij gaat er serieus over denken om de schouwburg te laten voor wat het is en een extra zaal aan de Oosterpoort te bouwen.
Dankzij wethouder Ypke Gietema, en natuurlijk schouwburgdirecteur Ton Post, begint de restauratie in 1982 toch. Het nieuwe toneelhuis wordt weliswaar drastisch verkleind, maar de grandioze Stadsschouwburg blijft behouden. Dankzij de heren wordt de intieme schouwburg nog dagelijks bespeeld. Cultuurminnend Nederland mag ze dankbaar zijn.
Herinnerings in beeld - De geschiedenis van Groningen in beeld gebracht door de Groninger Archieven en Museum aan de A. Deze week door Bas van der Heide.