De toename van de hoeveelheid personeel na 1900 had alles te maken met het aantal uit te voeren taken en de omvang ervan. De grote kanalisatieplannen uit de vorige eeuw werden nog gerealiseerd met de inzet van extra tijdelijk personeel. Dit was een gevolg van het feit, dat in 1875 het Eemskanaal uiteindelijk door Provinciale Waterstaat in eigen beheer moest worden voltooid. Met de leiding werd de in 1873 aangestelde tijdelijk ingenieur S.J. Vermaes belast. * De voltooiing van de kanalisatieplannen rond 1880 was echter maar een stap in het proces van verbetering van de vaarwegen. * Met de ontwikkelingen in de economie bleef de behoefte aan een betere infrastructuur toenemen. Het schip was en bleef een belangrijk transportmiddel, zodat opnieuw de kanalen moesten worden aangepakt ten einde ze geschikt te maken voor grotere schepen. Zo kwam in de dertiger jaren de verbeterde vaarweg naar Friesland door de aanleg van het Van Starkenborghkanaal gereed en werd in en na de oorlog het Winschoterdiep verbreed en verbeterd. Na de Tweede Wereldoorlog werd tenslotte het Eemskanaal verbeterd.
De vele negentiende-eeuwse inpolderingen langs de Groningse kust werden altijd uitgevoerd door de belanghebbenden. De enige uitzondering hierop waren de bij de afsluiting van het Reitdiep beschikbaar gekomen kweldergronden. Na 1920 werden ook door de waterstaatsdienst zelf enkele inpolderingen langs de kust van de provincie uitgevoerd, namelijk de Julianapolder, de Carel Coenraadpolder en de Kerkvoogdijpolder.
De aanleg van het vliegveld Eelde als project van Provinciale Waterstaat Groningen mag niet onvermeld blijven, vooral omdat men een dergelijk werk misschien niet zou verwachten bij deze waterstaatsdienst. Het vliegveld ligt tenslotte in Drenthe.
Mijn Studiezaal (inloggen)




Public Domain Dedication
District 1 van de provinciale waterstaat: Groningen, 1878 - 1990